اگه کامل خواندی نظر بده . ( ممنون ) .

در میان من و تو فاصله هاست  . . .

گاه می اندیشم ، می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری

تو توانایی بخشش داری .

دستهای تو توانایی آن را دارد ، که مرا ؛ زندگانی بخشد

چشمهای تو به من آرامش می بخشد .

و تو چون مصرع شعری زیبا ، سطر بر جسته ای از زندگی من هستی .

دفتر عمر مرا ، با وجود تو شکوهی دیگر ، رونق دیگر هست.

می توانی تو به من زندگانی بخشی ؛ یا بگیری از من آنچه را می بخشی . . .

. . . گاه می اندیشم ،

خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید ؟

آن زمان که خبر مرگ مرا می شنوی ،

روی تورا کاشکی می دیدیم .

شانه بالازدنت را ، بی قید ؛

و تکان دادن دستت که ، مهم نیست زیاد

و تکان دادن سرا که ، عجب ! عاقبت مرد ؟

افسوس .

کاشکی می دیدم ! .

من به خود می گویم :

(( چه کسی باور کرد

                        جنگل جان مرا

                                        آتش عشق تو خاکستر کرد ؟ . . .  )) .

حمید مصدق .

                                               آکورد    چشم من

داریوش .