اگر چه دستانش ٬ از ابتذال ٬ شکننده تر بود .

هراس من ـ باری ـ همه از مردن در سرزمینی است

که مزد گور کن

                از آزادی آدمی

                                افزون تر باشد

جستن

یافتن

و آنگاه

به اختیار  برگزیدن

و از خویشتن خویش

باروئی پی افکندن . . .

اگر مرگ را از این همه ارزشی بیش تر باشد

حاشا حاشا که هرگز از مرگ هراسیده باشم  .

(( احمد شاملو - کاشفان فروتن شوکران . [ ا. بامداد ] ))  .

داریوش .

اگه کامل خواندیش نظر بده . ( ممنون ) .

در دو روز عمر کوته سخت جانی کرده ام

با همه نامهربانان مهربانی کرده ام

هم دلی هم آشیانی هم زبانی کرده ام

بعد از این بر چرخ بازی گر امیدم نیست نیست

آن سرانجامی که بخشاید نویدم نیست نیست

هدیه از ایام جز موی سپیدم نیست نیست

من نه هرگز شکوه ای از روزگاران کرده ام

نه شکایت از دورنگی های یاران کرده ام

گرچه شکوه بر زبانم               می فشارد استخوانم

من که با این برگ ریزان روز و شب سر کرده ام

صد گل امید را در سینه پر پر کرده ام 

دست تقدیر این زمانم                  کرده هم رنگ خزانم . . .

می روم دلمردگی ها را ز سر بیرون کنم

گر فلک با من نسازد     چرخ را وارون کنم

بر کلام ناهماهنگ جدایی خط کشم

در سرود آفرینش   نغمه ای موزون کنم

در دو روز عمر خود بسیار حرمان دیده ام

بس ملامتها کز این نامردمان بشنیده ام

سر دهد در گوش جانم                  موی همرنگ شبانم  . . .        .

داریوش .